ദാനധര്‍മവും ആത്മസംതൃപ്തിയും

ദാനേ സത്വ നിധി: കുര്യാത് ന പ്രത്യുപകൃതി സ്പൃഹാം
(ദാനം ചെയ്യുന്നത് ശുദ്ധ മനസ്സോടുകൂടിയാവണം; പ്രത്യുപകാരം ആഗ്രഹിച്ചാകരുത്.)
ദാനം ഒരു മഹത്തായ കര്‍മമാണ്, അതുകൊണ്ട് തന്നെയായിരിക്കണം എല്ലാ മതങ്ങളും ദാനധര്‍മ്മങ്ങളുടെ മഹത്വത്തെകുറിച്ചും അതിന്റെ ആവശ്യകതയെകുറിച്ചും സംസാരിച്ചത്. ചരിത്രത്തിന്റെ ഏത് കോണ്‍ എടുത്താലും ഒരാളുടെ മഹത്വം പറയുമ്പോള്‍ അയാളുടെ ദാനധര്‍മ്മങ്ങള്‍ കൂടി പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നു. ബൈബിളും ഖുറാനും പുരാണങ്ങളുമെല്ലാം ദാനത്തിന്റെ മഹത്വത്തെകുറിച്ച് എടുത്ത്പറയുന്നു.
അശരണരെ സഹായിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ലോകത്തിന്റെ നിലനില്പിന്നുതന്നെ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്, ദാരിദ്ര്യനിര്‍മാര്‍ജ്ജനത്തിന് ഇത് ഏറ്റവും ആവശ്യവുമാണ്. എന്നാല്‍ ലോകമാന്യത്തിനും മറ്റുള്ളവര്‍ അറിയാനും വേണ്ടിവാത്രം ദാനം ചെയ്യുന്നവര്‍ അറിയുന്നില്ല; അവര്‍ ദാനം ആര്‍ക്ക് കൊടുക്കുന്നുവോ അവരെ സമൂഹത്തിനുമുന്നില്‍ അപമാനിക്കുകയാണെന്ന്,കാരണം മനുഷ്യന്‍ ഒരിക്കലും അവന്റെ കുറവുകള്‍ മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരല്ല. അതുകൊണ്ട് ഇന്നിന്റെ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയക്കാരും മിക്ക പ്രവാസ സംഘടനകളും 1000 രൂപയുടെ ഒരു ആട് കൊടുക്കുമ്പോള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് കൊടുത്താല്‍ അതിന്റെ കളര്‍ ഫോട്ടോ എടുത്ത് ന്യൂസ് പേപ്പറുകളില്‍ പെട്ടിക്കോളം വാര്‍ത്തയാക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കേണ്ടത് തന്നെയാണ്.
പണമുള്ളവന്‍ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും വാരിക്കൂട്ടാന്‍ മാത്രം ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ അന്നന്നേക്ക് അന്നം കണ്ടെത്തുന്നവന്‍ തന്റെ സഹജീവിയെ കൂടി സഹായിക്കുന്നതില്‍ സംതൃപ്തി കണ്ടെത്തുന്നു എന്നതും ശ്രദ്ദേയമാണ്.